Tam za horoju [1]

Tam za horoju, za wysokoju,
Tam dzwin dzwonyt hołosneńko.

Tam sy Iwaso cerkowcju stawyt,
A dzwin dzwonyt hołosneńko.

Oj stawyt, ne dostawljaje, bo mu sribła ne wystarczaje,
A dzwin dzwonyt hołosneńko.

Pysze łystońky do mamuneńky,
A dzwin dzwonyt hołosneńko.

Pryszlit, mamunju, sribła-złota na dim Bożyj,
A dzwin dzwonyt hołosneńko.

A mamunja widpysuje, sribła-złota ne daje,
A dzwin dzwonyt hołosneńko.

Pysze łystońko aż do myłoji,
A dzwin dzwonyt hołosneńko.

A myłeńka widpysała, sribła-złota ne distała,
A dzwin dzwonyt hołosneńko.

Buwaj że zdorow, pane Iwasju,
Zi swojow pannow myłeńkow.

Daj że ti, Boże, w horodi ziłlja,
W horodi zilja, w czasi wesiłlja.